மகளிர் தினக் கொண்டாடம் எல்லாம் ஒய்ந்து இருக்கும் இப்போது தான் .இந்த கேள்வி என் கண்ணில் பட்டது!!
உண்மையில் ஆணுக்கு சமமாகத் தான் பெண் வைக்கப்பட்டு உள்ளாளா?
உலக வங்கியின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, 2020 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, தொழிலாளர் எண்ணிக்கையில் பெண்கள் 20 சதவீதத்திற்கு மேல் உள்ளனர். நாம் 21 ஆம் நூற்றாண்டில் இருக்கிறோம், ஊதியம் அல்லது வாய்ப்புகளின் அடிப்படையில் சட்டம் தயாரிக்கப்பட்டதிலிருந்து இருந்த சூழலும் நிறையவே மாறிவிட்டன.
சரி… சமூக ரீதியாக ? சிறுமி பாலியல் கொடுமை என்பது வரை வந்து இங்கும் சம உரிமை இல்லை என்பது நிதர்சனம்.
மண்ணுக்கும் பெண்ணுக்கும் அடித்துக்கொண்டு இருக்கும் சூழ்நிலையில், வாரிசு சட்ட ரீதியாகவாவது. சம நிலை உள்ளதா?
வேறு எங்கும் போக வேண்டாம். ..அந்த பெண்ணின் கையில் உள்ள மண்ணை பொறுத்தாவது?
இந்து வாரிசு சட்டம் 1956 ..இது இந்துக்கள், புத்தர்கள், சமணர்கள், சீக்கியர்கள் மட்டுமல்ல முஸ்லிம்கள், கிறிஸ்தவர்கள், பார்சிகள் யூதர்கள் அல்லாத அனைத்து நபர்களுக்கும் பொருந்தும்.
இந்த சட்டத்தின் கடைசி பெரிய திருத்தம் 2005 ஆம் ஆண்டில் நடந்தது. அதன்படி ஒரு கூட்டு இந்து குடும்பத்தில் மகள்களுக்கு மூதாதையர் சொத்துக்களுக்கு சம உரிமை வழங்கப்பட்டது. ஆயினும் கூட, பாலின சமத்துவத்திற்கு அது போதுமா?
இந்த சட்டபிரிவு 15 , திருமணமான ஒரு பெண்ணின் அத்தகைய சொத்து, கணவன் அல்லது குழந்தைகள் இல்லாத நிலையில், கணவரின் வாரிசுகளுக்கு தானாகவே செல்கிறது என்று கூறுகிறது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், ஒரு பெண்ணின் பிறந்த வீட்டிற்கும் மேல், அவள் புகுந்த வீட்டிற்குதான் சட்டம் நன்மையை வழங்குகிறது.
விரிவாக, சொல்லவேண்டுமாயின், இந்த சட்டத்தின் பிரிவு 15 (1) படி, ஒரு பெண் உயில் எழுதாமல் இறந்தால், கணவன் மற்றும் குழந்தைகள் இல்லாத நிலையில்,அவளது சுய வருமானம், பரிசு அல்லது அவளால் பெறப்பட்ட எந்தவொரு சொத்தும், கணவரின் வாரிசுகளுக்கு பகிர்ந்தளிக்கிறது
.அதே சமயம், உயில் எழுதாமல் இறக்கும் திருமணமான ஒருவனின் சொத்து பரிமாற்றம் செய்யப்படும் முறை நேர்மாறாக இருக்கிறது: முதலாவதாக, ‘வகுப்பு 1 வாரிசுகளுக்கு’, அதாவது, மனைவி, தாய், குழந்தைகள் மற்றும் இறந்த குழந்தைகளின் குழந்தைகள்; அவர்கள் இல்லாத நிலையில், ‘வகுப்பு 2 வாரிசுகளுக்கு’, அதாவது தந்தை, உடன்பிறப்புகள், உடன்பிறப்புகளின் குழந்தைகள் மற்றும் தாத்தா பாட்டி; அவர்கள் இல்லாதிருந்தால், மேலும் (ஆண் மூதாதையரின் சந்ததியினர்) அல்லது அறிவாற்றல் (இரத்த உறவினர்கள்). ஆகியோரை போய் சேருகிறது.
இது நீதிமன்றத்தின் பார்வையில் படவில்லையா?
2009 ஆம் ஆண்டில் மாண்புமிகு உச்சநீதிமன்றத்தால் இந்த சட்டத்தின் விதிமுறை ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தீர்ப்பில் ஆராயப்பட்டது.
அந்த வழக்கு, திருமணமான மூன்று மாதங்களுக்குள் விதவையாகி, குழந்தை இல்லாத நிலையில் இருந்த நாராயணி தேவி பற்றியது. தனது புகுந்த வீட்டிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட அவர், தனது பெற்றோரிடம் திரும்பினார், பின்னர் அவர் தனது பெற்றோரின் பண ஆதரவுடன் கல்வி பயின்று, பணி செய்து, அவரது வாழ்நாளின் இறுதியில் , தன் பெயரில் கணிசமான -செல்வம் சேர்க்க முடிந்தது. நாராயணி தேவியின் மரணத்தின் பின்னர், அவரது தாயார் வாரிசு சான்றிதழ் வழங்க விண்ணப்பித்த போது, இது அவரது கணவரின் வாரிசுகளால் எதிர்க்கப்பட்டது😁
மாண்புமிகு உச்சநீதிமன்றம் இந்து வாரிசு சட்டம், 1956 இன் விதிகளை சுட்டிக்காட்டி, கணவரின் வாரிசுகள் தான் பெண்ணின் பெற்றோருக்கு முன் உரிமை உள்ளவர்கள் என்று தீர்ப்பு ப்அளித்தனர்.
இதன்படி பார்க்கும்போது, தற்போதைய சட்ட கட்டமைப்பானது அதன் அமுலாக்கத்தில் சமத்துவமற்றது மற்றும் நியாயமற்றது, பாலினத்தின் படி பரிமாற்றத்தில் வேறுபாடு உள்ளது.
இந்த சட்டம் எவ்வாறு உருவானது என்பதற்கு ஆழமான காரணம் உள்ளது. சட்டம் உருவாக்கப்பட்ட நேரத்தில், கூட்டுக் குடும்பத்திற்குள் சொத்து வைத்திருப்பது தான் பழக்கவழக்கமாக இருந்துள்ளது. மேலும், அப்போது பெண்கள் பெருமளவில் ,உழைக்கும் மக்களின் ஒரு பகுதியாக இல்லை. எனவே, பெண்கள் தங்கள் சொந்த திறமையின் மூலம் சொத்து வாங்க மாட்டார்கள் என்ற ஒரு உள்ளார்ந்த கருத்தும் இருந்துள்ளது.
திருமணமான பெண்களுக்கு - விதவை மற்றும் குழந்தை இல்லாதவர்கள் - அவர்கள் இறந்த பிறகு சுயமாக வாங்கிய சொத்தை பெற்றோருக்கு வழங்க விரும்புகிறார்கள் என்றால், அதற்கு உயில் எழுதுவது மட்டுமே வழி.
2012 ஆம் ஆண்டில், மாண்புமிகு மும்பை உயர் நீதிமன்றத்தின் நீதிபதி ரோஷன் டால்வி, இந்த சட்டப்பிரிவு பிரிவு 15 (1), அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் கீழ் செல்லுபடியாகுமா என்று இதன் தன்மையைப் பற்றி ஆறாய்ந்தார். ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையிலான இந்த வகைப்பாடு பாரபட்சமானது என்றும், நாராயணி தேவி விஷயத்தில் அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் அம்சமான சமத்துவத்தின் கொள்கையை நிலைநிறுத்தப்படவில்லை என்றும் எனவே அவை சட்டவிரோதமானது என்று அறிவிக்கப்பட வேண்டியது அவசியம் என்றும் குறிப்பிட்ட அவர்,. எவ்வாறாயினும், இதை அதே நீதிமன்றத்தின் அரசியலமைப்பு பிரிவு பெஞ்சால் மட்டுமே இறுதியாக தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் கூறினார்.
மகளிர் தினம் கோலாகலமாக கொண்டாடும் இன்று வரை, அதற்கான காலம் தான் வரவில்லை!!
படித்தமைக்கு நன்றி.
