பாதிக்கப்பட்டோர் நஷ்டஈட்டு நிதி ..ஒரு கண்ணோட்டம்

1.   இந்திய சிறைகளில் கைதிகளுக்கு வேலை கொடுப்பது என்பது   ஆரம்பத்தில் தண்டனையாகத்  தான் பார்க்கப்பட்டது.\   சிறை கைதிகளை வேலை செய்ய வைப்பது என்பது  சிறை நிர்வாகத்தின் செலவுகளை சரி செய்வதற்காக இருக்கக் கூடாது என்பது தான்  இந்த திட்டத்தை முதன் முதலில் கொண்டு வந்த லார்ட் மெக்கலேயின் எண்ணமும் கூட PRISON-LABOUR-AND-INDUSTRY-IN-INDIA-AN-ANALYSIS-OF-WORK-Dr-Barik-1.pdf

        

1950 ல் இது குறித்து    நடந்த ஹேக்  மாநாட்டில்,  கைதிகளின் திறனை ஒரு பயனுள்ள நோக்கத்திற்காக மாற்றுவதற்கான சிறந்த மாற்றாக 'வேலை' உள்ளது என்பதால்

• கைதிகளை உற்பத்தி வேலைகளில் ஈடுபடுத்துவது அவர்களின் உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியத்திற்கு உதவியாக இருக்கும் என்று யோசனை தெரிவிக்கப்பட்டது.
• அவர்களிடையே தன்னம்பிக்கையை ஊட்டவும், சமூகம். பரிந்துரைத்தபடி சட்டத்தை மதிக்கும் குடிமகனாக அவர்கள் திரும்பவும் நினைக்க வைக்கலாம
•  இதன் மூலம், கைதிகள் சிறைக்குள் இருந்தே தங்கள் குடும்பத்திற்கு உதவலாம்.
• சுருக்கமாக சொல்ல வேண்டுமானால், 'வேலை' என்பது,  கைதிகளுக்கு பயனுள்ளதாக இருக்கும் அதே நேரத்தில் அரசுக்கு ஊதியமாக இருக்கும்.

·         அதே சமயம், மனித கண்ணியத்தின் மதிப்புகள் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்பதால், கைதிகளின் வேலை நிலைமைகள்,  இலவசமாக பணி செய்யும் தொழிலாளர்களுக்கு இணையாக இருக்க வேண்டும் என்று  யோசனை சொல்லப்பட்டது.

     அதன்படியே இந்தியாவின் பொருளாதார மறுவாழ்வு திட்டத்தில்,  திகார் சிறை ஒரு முன்னோடியாககருதப்படுகிறது. இது கிட்டத்தட்ட  12000 கைதிகள் உள்ளடக்கியது. திகார் சிறைத் தொழிற்சாலை, தச்சு, நெசவு, தையல் மற்றும் பேக்கிங் சம்பந்தப்பட்டவைகளை உற்பத்தி செய்து சந்தைப்படுத்துகிறது:  அங்கு உற்பத்தி செய்யப்படும் சில பொருட்கள், மாநில அரசின் தேவையை பூர்த்தி செய்கின்றன. ரொட்டி மற்றும் ஊறுகாய் போன்ற பொருட்கள் டெல்லியை சுற்றியுள்ள ஜெயில் விற்பனை நிலையம் மூலம் சந்தையில் விற்கப்படுகின்றன. சிறைத் தொழிற்சாலையின் தோராயமான வருவாய் ரூ.10 முதல் 15 கோடி மேல் என்று தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. .தேசிய குற்ற ஆவணக்காப்பகத்தின் (NCRB) -2010 தரவுகளின்படி, 36,995 கைதிகள் பயிற்சி பெற்றனர். அதில் நெசவு, தையல், தச்சு, விவசாயம் மற்றும் கைத்தறி ஆகியவை முக்கிய பயிற்சிப் பகுதிகளாகும்

      ஆனால்   இந்தியாவில் சிறைச் சட்டங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டு, நீண்ட காலமாக தீண்டப்படாமல் இருந்தன சிறைகள் எண்ணற்ற பிரச்சனைகளால் பீடிக்கப்பட்டுள்ளன.   கைதிகள் முறைகேடுகளுக்கும் இழிவான சிகிச்சைக்கும் உட்படுத்தப்படுகின்றனர். ஆனாலும்  சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, சிறைச்சாலைகளில் என்னென்ன பாதிப்புகள் ஏற்படுகின்றன என்பதைப் பற்றிய விரிவான அறிக்கையைத் தயாரிக்கவும், மற்றும் நடவடிக்கைகளை பரிந்துரைக்கவும் இந்திய அரசாங்கம் பல குழுக்களை நியமித்தது. என்றாலும் சிறைச்சாலைச் சீர்திருத்தக் குழுக்கள் சமர்ப்பித்த அறிக்கைகள்,  எதிலும் கைதிகள் செய்யும் பணிக்கான ஊதியம் குறித்த பிரச்சினை முன்வைக்கப்படவில்லை.

        1977 ஆம் ஆண்டு தான், கைதிகளின் ஊதியப் பிரச்சினை முதன்முதலில்கியாசுதீன் முகமத் எதிராக ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலம்,  வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு கொண்டு வரப்பட்டது இதை விசாரித்த உச்ச நீதிமன்றம்,    "ஊதியம் கொடுக்காத வேலை என்பது  "கொத்தடிமை உழைப்பு என்றும் அது  அவமானகரமானது" என்றும் கூறி  குறைதபட்ச ஊதியம் கூட சிறைக் கைதிகளுக்கு  ஆந்திர சிறை  நிர்வாகம் வழங்காதது குறித்து அதன் அதிர்ச்சியையும் ஆச்சரியத்தையும் வெளிப்படுத்தியது.  பல தசாப்தங்களுக்குப் பிறகும் நாட்டில் ஊதிய திருத்தம் மற்றும் மறுவாழ்வு பற்றிய அனைத்து விவாதங்களுக்கு பிறகும் கூட , ஆந்திர  அரசாங்கம் இன்னும் கைதிகளுக்கு சரியாம ஊதியம் வழங்குவதற்கான விதிகளை    உருவாக்கவில்லை என்பது    ௨௦15 தரவுகள் மூலம் இன்னமும் சிறைகைதிகளுக்கு 5௦ ரூ வழங்குவதில் இருந்து தெரிகிறது.

  அந்த தீர்ப்பில் சொல்லப்பட்ட மற்ற சிறப்பம்சம் என்னவென்றால், :

(1) கடுங்காவல் சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்பட்ட கைதிகளை, அவர் ஒப்புக் கொண்டாலும், ஒப்புக் கொள்ளாவிட்டாலும், கடின உழைப்பைச் செய்ய வேலைக்கு அமர்த்துவது சட்டப்பூர்வமானது.

(2) மற்ற கைதிகளை அவர்கள் செய்யத் தேர்ந்தெடுக்கும் எந்த வேலையையும் அத்தகைய கோரிக்கை விடுக்கும் போது   செய்ய அனுமதிப்பது   சிறை அதிகாரிகளுக்கு உரியது

(3)  கைதிகள் செய்யும் பணிக்கு சமமான ஊதியம் வழங்கப்பட வேண்டியது கட்டாயமாகும். அந்த  அளவை நிர்ணயம் செய்வதற்காக, சம்பந்தப்பட்ட மாநிலமானது பரிந்துரைகளை வழங்குவதற்காக ஊதிய நிர்ணய அமைப்பு ஒன்றை. ஒவ்வொரு மாநிலத்தையும் கூடிய விரைவில் அமைக்க வேண்டும் " என்றது.

    'கைதிகளின் உழைப்பை இலவசமாக பெறுவது என்பது  " அரசியலமைப்பு   23(1) சட்டப்பிரிவை மீறுவதாகும்"  என்று சிறைச் சீர்திருத்தங்கள் மற்றும்  கைதிகளின் ஊதிய உயர்வு கோரிய வழக்கில் ( AIR 1983 Kerala 261) சுட்டிக்காட்டிய கேரளா உயர் நீதிமன்றம், 'இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் 53வது பிரிவின்படி அங்கீகரிக்கப்பட்டவை கடின உழைப்பு கோரும் தண்டனை தானே தவிர,  இலவச உழைப்பு அல்ல" என்றது. மேலும்,   நியாயமான ஊதியத்தின் அடிப்படையிலான ஊதியத்தின் அளவையும் நீதிமன்றம் பரிசீலித்து ஊதியத்தை தற்காலிக பணியாளர் அடிப்படையில், ஒரு நாளைக்கு ரூ. 8/-உயர்த்தியது

          இந்த விதிகளின்படி, அனைத்து மாநிலங்கள் / யூனியன் பிரதேசங்களில் உள்ள சிறைசாளைகளில் உள்ள கைதிகளுக்கு ஊதிய நிர்ணயம் செய்யப்பட்டு,  2015 இன் போது. எடுக்கப்பட்ட தரவுகளின்படி, புதுச்சேரி தான் அதிக ஊதியமாக  ரூ. 180/-, ரூ. 160/-, மற்றும் ரூ.150/-என்று   திறமையான கைதிகள், அரை திறன் கொண்ட கைதிகள் மற்றும் திறமையற்ற குற்றவாளிகளுக்கு முறையே   கொடுப்பதாக தெரிகிறது.  தமிழ் நாடு ரூபாய் 80 கொடுக்கிறது ஆனால் சிறைக்கைதிகளுக்கு சில மாநில சிறைகள் சரியான ஊதியம் கொடுப்பதோ அல்லது குறித்த காலத்தில் ஊதியம் அவர்கள் கணக்கில் வரவு வைக்கப்படுவதோ இல்லை.  

   1996 ஆண்டு மாண்புமிகு உச்ச நீதிமன்றம், இராமமூர்த்தி எதிர் கர்நாடக அரசு என்ற வழக்கில்,  ஒவ்வொரு மாநில சிறையும் வெவ்வேறு விதிமுறைகளை கையாளுவதை தவிர்த்து ஒரே மாதிரி ஜெயில் கையேடு இருக்க வேண்டும் என்று  வலியுறுத்தியதை அடுத்து,  2016ல் மாதிரி சிறை கையேடு நடைமுறைக்கு வந்தது. அதன்படி 

• கைதியின் ஊதியங்கள் நியாயமானதாகவும், சமமானதாகவும், பெயரளவாகவோ அற்பமானதாகவோ இருக்கக்  கூடாது. 
•  அரசாங்கத்தால் அறிவிக்கப்பட்ட குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை கருத்தில் கொண்டு அவ்வப்போது.சிறைச்சாலைகளில் உள்ள ஊதிய முறையை சிறைக்கு வெளியுள்ள சுதந்திர சமூகத்திற்கு இணக்கமாக வைத்திருக்கும் நோக்கில்,ஒவ்வொரு மூன்று வருடங்களுக்கும் ஊதியம் மறுபரிசீலனை செய்யப்பட வேண்டும் மற்றும் தேவைப்படும் போது திருத்தப்பட வேண்டும்.
• குற்றவாளிகளுக்கு வழங்கப்படும் ஊதியத்தின் ஒரு பகுதி அவரது பராமரிப்பிற்கும், மாநில அரசால் உருவாக்கப்படும் விதிகளின்படி பாதிக்கப்பட்டவருக்கான இழப்பீட்டு நிதிக்கு ஒரு பகுதியும் கழிக்கப்பட வேண்டும் .
• ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு குறிப்பிட்ட தேதியில் ஊதியம் கைதியின் சேமிப்பு வங்கிக் கணக்கில் டெபாசிட் செய்யப்பட வேண்டும்/
•  பாஸ் புத்தகம் சம்பந்தப்பட்ட கைதியிடம் வைக்கப்பட வேண்டும்.

     கைதியின் பராமரிப்பு செலவுக்காக ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை மாநில அரசு அவன் ஊதியத்திலிருந்து பிடித்தம் செய்ய விதிகள் அனுமதிக்கபடுகின்றன. இவ்வாறு ஏன் செய்யபடுகிறது என்பதற்கும் மேற்சொன்ன குஜராத் வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் காரணத்தை சொல்கிறது.
"குறைந்தபட்ச ஊதியச் சட்டம் (1948) நிர்ணயம் செய்யப்பட்ட விகிதத்தில் ஒரு கைதிக்கு அத்தகைய விலக்கு ஏதும் இல்லாமல் வழங்கப்பட்டால், அதன் நிகர விளைவு என்னவென்றால், அவர்  சிறைக்கு வெளியே அதே வகையான வேலையைச் செய்யும் ஒரு தொழிலாளியின் ஊதியம் காட்டிலும் அதிகமாக ஊதியம் பெறுவார் . ஏனென்றால், பிந்தையவர் உணவு மற்றும் உடைகளுக்கான செலவுகளை அவருக்கு வழங்கப்படும் குறைந்தபட்ச ஊதியத்தில் இருந்து சமாளிக்க வேண்டும். இதன் மூலம் கைதிகளின் உணவு, உடைகள் மற்றும் இதர வசதிகளுக்காக அரசு செய்யும் செலவினங்களுக்காக கைதிகளின் ஊதியத்தை மாநில அரசு பிடித்தம் செய்யலாம்" என்றது.

      சிறைக் கைதிகளில் ஊதியத்தில் ஒரு பகுதியை பிரித்துப்  பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இழப்பீடாக வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் அதற்கான திட்டத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் தான் குஜராத் மாநில அரசு எதிர் குஜராத் உயர் நீதிமன்றம் மற்றும் ஒருவர்  வழக்கில்,  மாநிலங்களுக்கு முதன் முதலில் பரிந்துரைத்தது   ,  AIR 1998 SC 3164  .

    2008ல் CrPC திருத்தப்பட்டது . அதில் ஒரு புதிய பிரிவு, 357A சேர்க்கப்பட்டது.   ஒவ்வொரு மாநிலமும் குற்றத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் அவர்களைச் சார்ந்தவர்களுக்கு இழப்பீடு வழங்குவதற்கான திட்டத்தைத் தயாரிக்க வேண்டும். என்ற உச்ச நீதிமன்ற உத்தரவு மற்றும் சிஆர்பிசி திருத்தம் ஆகிய இரண்டிற்கும் பிறகு மத்திய அரசும் அனைத்து மாநில அரசுகளும் குற்றத்த்தால் பாதிக்கப்பட்டோருக்கு இழப்பீடு வழங்க VICTIM COMPENSATION FUND என்ற தனி ஏற்பாடுகளை செய்துள்ளது இதன்படி கைதிகளின் ஊதியத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீதம் கழிக்கப்பட்டு பாதிக்கப்பட்டோர் நல நிதியில் டெபாசிட் செய்ய அனுமதிக்கப்படுகிறது. இந்த விகிதா சாரமானது மாநிலம் தோறும் வேறுபடுகிறது. 

            தமிழ்நாடு சிறைச்சாலைகளை கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டால், இதன் சிறை விதிகள், 1983 இன் விதி 481, சம்பாதித்த ஊதியத்தைப் பயன்படுத்துதல். பற்றி   பின்வருமாறு கூறுகிறது:–

         (1) ஊதியம் பெறும் திட்டத்தின் கீழ் இருக்கும் கைதிக்கு, அவரது சம்பாத்தியத்தை அவரது வரவுக்குள் வைத்திருக்கவோ அல்லது சிறைக்கு வெளியே உள்ள அவரது உறவினர்களுக்கு அனுப்பவோ விருப்புரிமை அளிக்கப்படும். வருவாயை தனது கிரெடிட்டில் வைத்திருப்பதற்கான அவரது விருப்பத்தை செயல்படுத்தினால், அவரது மொத்த அல்லது அவரது வருவாயின் ஒரு பகுதியை அவரது உறவினருக்கு அனுப்புவதற்கு ஆதரவாக எந்த நேரத்திலும் அவரது விருப்பத்தை திருத்திக்கொள்ள விருப்பம் வழங்கப்படும்.

        (2) கைதி, சிகரெட்,சோப்பு, எண்ணெய் போன்ற தனது தனிப்பட்ட உபயோகத்திற்குத் தேவையான பொருட்களை வாங்குவதற்கு, மாதம் ஒன்றுக்கு ரூபாய் 10க்கு மிகாமல் பணம் எடுக்க அனுமதிக்கப்படுவார். தேவைப்படும் பொருள்களின் பட்டியல் சிறை கண்காணிப்பாளரால் அங்கீகரிக்கப்படும்.

        (3) எந்தவொரு கைதியும் தனது வருமானத்தை மற்றொரு கைதிக்கு கடனாக மாற்ற அனுமதிக்கப்படக்கூடாது

        தமிழ்நாட்டில் சிறை கைதிகளை பராமரிப்பதற்காக கைதிகள் சம்பாதிக்கும் ஊதியத்தில் 50% பிடித்தம் செய்தும் மேலும் 20% ஊதியத்தை சிறை நிதியில் வரவு வைக்கபடுகிறது.  இவ்வாறு  செய்ததற்கு எதிராக திரு கே ஆர் ​​ராஜா என்பவர் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் பொதுநல வழக்காக (பிஐஎல்) தாக்கல் செய்தார். மனுதாரர், திரு கே ஆர் ​​ராஜு, தமிழ்நாடு சிறை விதிகள், 1983 இன் விதி எண்.481ஐ அறிவிக்க வேண்டும் என்றும், கைதிகளை பராமரிப்பதற்காகவும், சிறை நிதியில் வரவு வைக்கப்பட்டுள்ள ஊதியத்தில் 20% பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு சட்ட விரோதமாகவும், சட்டம் மற்றும் நீதிக்கு எதிராகவும் உள்ளதாக அறிவிக்கப்பட வேண்டும் என்றும்   நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலத்திற்குள் கைதிகள் சொத்துக் கணக்கில் குறைந்தபட்சம் 30% முதல் 75% வரை பணமாகப் பெறுவார்கள் என்று உத்தரவிட வேண்டும் என்றும்  கோரியிருந்தார்..

           இந்த வழக்கில் மெட்ராஸ்  உயர் நீதிமன்றத்தின் டிவிஷன் பெஞ்ச் முன் வைக்கப்பட்ட கேள்வி, "ஊதியத்தில் கணிசமான குறைப்பு என்பது,  இந்திய அரசியலமைப்பின் 23 வது பிரிவை மீறுகிறதா?"

             70 சதவீதத்தை (கைதிகளை பராமரிக்க 50 சதவீதமும், பாதிக்கப்பட்ட இழப்பீட்டுக்காக 20 சதவீதமும்) பிடித்தம் செய்து வருகிறது. ஒரு பொதுநல அரசு , எந்த ஒரு நியாயமான காரணமும் இல்லாமல் ஒரு தனிநபரின் ஊதியத்தில் இருந்து கணிசமான கழித்தல் என்பது தீய மற்றும் மனித உரிமைகளுக்கு எதிரானது. சிறை விதிகளின் கீழ் நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஊதியத்தில் இருந்து கணிசமான அளவு பிடித்தம் செய்வது அரசியலமைப்பின் 23 வது பிரிவை மீறுவதாக உள்ளது. போதிய ஊதியம் கொடுக்காமல் வேலை வாங்குவதும் பிச்சைதான்.   தமிழகத்தில் கைதிகளுக்கு குறைந்தபட்ச ஊதியச் சட்டத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஊதியம் வழங்கப்படவில்லை என்பது ஒப்புக்கொள்ள முடியாதது.. எனவே, சிறைச்சாலை விதிகளின் கீழ் நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஊதியத்தில் இருந்து கணிசமான கழித்தல் என்பது மாண்புமிகு உச்சநீதிமன்றம் வகுத்துள்ள வழிகாட்டுதல்களுக்கு எதிரானது” என்றது சென்னை உயர் நீதிமன்றம்.

      மேலும் அந்த தீர்ப்பில் "சிறைச்சாலைகளில் நடக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாத அத்துமீறல் மற்றும் மனிதாபிமானமற்ற நடத்தைக்கு இது ஒரு அங்கீகாரம். நாடு முழுவதும் ஒரே மாதிரியான ஊதியத் திட்டம் இருக்க வேண்டும் என்று கூறி  கைதிகளின் மறுவாழ்வு மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் இழப்பீடு ஆகியவற்றுக்கு இடையே உள்ள சமநிலையை மனதில் கொண்டு  குறைந்தபட்ச ஊதியம் மற்றும் பிடித்தம் செய்ய அனுமதித்தது.  ஆனால் உச்ச நீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதலின் படியே கைதியின்  ஊதியத்தில் இருந்து இந்த பாத்திக்கபட்டவருக்கான நஷ்டஈட்டு நிதிக்கு கைதிகளின் ஊதியத்தில் இருந்து பிடித்தம் செய்யபடுவதால் அதில தவறேதும் இல்லை என்றது. " ஊதியத்தின் ஐந்தில் ஒரு பங்கு இதற்காக பிடித்தம் செய்யபடுவதில் எந்த தவறும் உள்ளதாக தெரியவில்லை.  ஆனால் அதே சமயம் ஐம்பத்து சதவீதம் ஊதியத்தில் இருந்து அவர பராமரிப்பிற்காக பிடித்தம் செய்வது சட்ட விரோதமானது என்றது . 

        இதில் கொடுமை என்னவென்றால், கோடிக்கணக்காக இவ்வாறு வசூலிக்கப்பட்ட நிதி பயன்படுத்தப்படாமல் கிடப்பதாக அரசு நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தது தான் தில்லி திஹார் கேயிலில் கூட இது போல திகார்  சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ள குற்றவாளிகளின் ஊதியத்தில் இருந்து 2006- ஆம் ஆண்டு முதல் வசூலிக்கப்பட்ட ரூ.15 கோடியில், பாதிக்கப்பட்ட 194  பேருக்கு சுமார் ரூ.80.73 லட்சம் வழங்கப்பட்டுள்ளதாகவும், மீதமுள்ள ரூ.14  கோடிக்கு மேல் பயன்படுத்தப்படாமல் கிடப்பதாகவும் காத்யாயினி என்பவர தொடர்ந்த  பொதுநல மனுவில் கூறியுள்ளார்.  ஏன் இது போன்ற நிலை??   

             பெரும்பாலோனோருக்கு இது போன்ற ஒரு நிதி உள்ள  விவரமே தெரிவதில்லை. ஒரு குற்றத்தில் பாதிக்கபட்டோர்ர் யார்  என்றால், அந்த  குற்றத்தினால், மனதாலோ உடலாலோ அல்லது  அவர் சொத்திற்கு தீங்கு  நடந்திருந்தால், அந்த குற்றத்தை செய்த  நபர் அடையாளம் காடபட்கிறாரோ இல்லையோ, நீதிமன்றத்தில்,  அந்த குற்றவாளிக்கு எதிராக வழக்கு தீர்ப்பாகிறதோ இல்லை அவர் வழக்கிலிருந்து விடுவிக்கப் பட்டாரோ இல்லையயோ ,  அந்த குற்றத்தினால் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு அரசு நஷ்டஈடு கொடுக்க வேண்டிய கடமை உண்டு.  அதேபோல, அந்த குற்றத்தை  செய்ததாக ஒருவர் தண்டனை பெற்று சிறைவாசம்  செய்யும்போது,குற்றத்தை செய்ததாக ஒருவர் தண்டனை பெற்று  சிறைவாசம் செய்யும்போது,  அங்கு அவர் செய்யும் வேலைக்கு  கொடுக்கப்படும் ஊதியத்தில் இதற்கென பிடித்தம் செய்யப்படும்  தொகையை பெறும் உரிமையும் இந்த பாதிக்கப்பட்டவருக்கு உண்டு   இதில் அந்த குற்றவாளி சிறை சென்றதால் பாதிக்கப்பட்ட  அவரை நம்பி உள்ள குடும உறவினரும் அடங்கும். குற்றவாளியின் மைனர் குழந்தைகளுக்காக அவர்களை பராமரிக்கும்  பாதுகாவலர்கள் இந்த  நிதியின் கீழ் அந்த குழ ந்தைகளுக்கு நஷ்டஈடு  கேட்டு பெறலாம்.

        நீதிமன்றத்தின் மூலமாக பாதிக்கப்பட்டவருக்கு நஷ்டஈடு பெற குற்ற விசாரணை நடை சட்டம் இருந்தாலும், இந்த நிதி அரசின் பாதுகாப்பில் இருப்பதால் எளிதில் பெற முடியும் என்ற எண்ணத்தில் கொண்டு வரப்பட்டது என்றாலும இத்திட்டம் தற்போது பெரும் கால தாமதத்தையே ஏற்படுத்துகிறது. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    

 

 

ஆக்கிரமிப்பு என்றால் என்ன? உதாரணம் கூறமுடியுமா?

சென்னை மைலாப்பூரில் ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்ற சென்ற சமயம், ஒருவர் மண்ணெண்ணெய் ஊற்றி சாவு.......

மக்கள் ஆவேசம்....வீட்டை இடிக்கவிடாமல் தடுத்தனர்

அதிகாரிகள் அங்குள்ள மக்களை வசைபாடியாடியே தொடர்ந்து அங்குள்ள வீடுகளை இடித்து வருகின்றனர்..... .

''திங்கட் கிழமை நாங்கள் உச்ச நீதிமன்றம் போக உள்ளோம். அதற்குள் இந்த ஞாயிற்றுக் கிழமை அன்று வீட்டை இடிக்கின்றனர்

இத்தனைக்கும் காரணம் ஒருவர் போட்ட பொதுநல வழக்கு தான் '

நாங்கள் பல தசாப்தங்கலாக இங்கு தான் வாழுகிறோம் சொத்து வரி கட்டியும் ஆதார் கார்டு பெற்றும் எங்களை இவ்வளவு மோசமாக நடத்துகின்றனர்" .

என்று அங்குள்ள மக்கள் குமுற,....

நீதிமன்றம் கோடை விடுமுறையில் இருக்கும் போது அரசு இப்படி செய்யலாமா ' ஏன், இந்த அவசரம்?' என்ற கேள்வி உள்ளுக்குள் எழ '

ஏற்கெனவே அந்த பகுதியை 'சேரி' என்ற குடிசைப்பகுதி என்று 1973 லேயே அரசு ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்ட நிலையி;ல் இது போன்று வீடுகளை பொதுப் பணித்துறை இடிப்பது தவறு . "

என்று அவர்கள் கூறுவதை கேட்டபோது என்ன தான் நிலவரம் என்று அறிய தேடியபோது, இந்த கேள்வியும் கண்ணில் பட்டது.

எது ஆக்கிரமிப்பு?

தனக்கு சொந்தமில்லாததை தன்னுடையதாக எண்ணுவது மட்டுமல்லாமல், அதில் உரிமை கோரும் விதத்தில், அதன் உரிமையாளர் அனுமதியின்றி தன்னுடைய அனுபவத்தில் அதை வைத்திருத்தல்....

௨௦௦ ஆ ண்டுகளுக்கும் மேலான பழமையான பக்கிங்ஹாம் கால்வாய பற்றி இன்று அதிகம் அறியப்படவில்லை. ""மதராஸ் பட்டினம்:: வந்து புண்ணியம் கட்டிக்கொண்டது!!

இதை பற்றி அதிக விவரங்கள் தெரியாதவர்களுக்கு………அப்படியே அந்தப்பாட்டின் பின்னணி இசையை மனதுக்குள் இசைத்துக் கொண்டே மேலும் படியுங்கள்!!

பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் உப்பு நீர் கொண்ட முக்கியமான நீர்வழிப் பாதைகளில் ஒன்று..

இது கோரமண்டல் கடற்கரைக்கு இணையாக உள்ள து

ஆந்திராவில் உள்ள பெட்டகஞ்சத்தில் இருந்து தொடங்குகிறது

பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் இந்தியாவின் தென்பகுதியில் அமைந்துள்ள ஆந்திரா, தெலுங்கானா, புதுச்சேரி மற்றும் புதுச்சேரி அருகே மரக்காணம் மற்றும் தமிழ்நாடு வழியாக நீளும்

இது நகர எல்லைக்குள் வடக்கு கால்வாய், தெற்கு கால்வாய் மற்றும் மத்திய கால்வாய் என மூன்று பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது வாமிநகர், கிரீன்வேஸ், ராஜா அண்ணாமலை புரம், முண்டககன்னியம்மன், லைட் ஹவுஸ், திருவல்லிக்கேணி , மந்தவெளி, மயிலாப்பூர், சேப்பாக்கம், கேசவபெர்மாள்புரம் என்று நகரின் மையப் பகுதியை ஆக்கிரமித்துள்ளது.

வெள்ளம் வரும் போது தடுப்பானை போன்று செயல்படும் இது,

சமூகத்தின் பொருளாதார ரீதியாக நலிந்த பிரிவினர், குடிசைவாசிகள் என்று ஆரம்ப ஆண்டுகளில் இந்த கால்வாயில் இருந்தவை , காலப்போக்கில் பெரிய அளவில் வளர்ந்து. பக்கிங்ஹாம் கால்வாயின் கரையில் பல சேரிகள் வந்துவிட்டன. சில சேரிகளில கிட்டத்தட்ட 50 ஆண்டுகளுக்கும் முன்பாகவே வந்தவை.

இந்த கால்வாய் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் காலத்தில் ஆங்கிலேயர்களால் பிரிட்டிஷ் தொழிலதிபரின் வர்த்தக நலன்களுக்காக அவர்கள் வழிசெலுத்தலுக்காக உருவாக்கப்பட்டது, ஆனால் தற்போது சென்னை எல்லைக்குள் சாக்கடை நீர் மற்றும் குப்பைகளை மட்டுமே கொண்டு செல்கிறது ஆங்கிலேயர் காலத்தில் 60 மீட்டராக இருந்த கால்வாயின் அகலம், வீடுகள், தொழிற்சாலைகள் என்று சில பகுதிகள். ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டதால், வெறும் ஆறு மீட்டராக பரப்பளவு குறைந்துள்ளது

அதற்கு காரணம்…… தமிழ்நாடு அரசின் சரியான கால்வாய் மேலாண்மை இல்லாமை.!!

நீர் நிலைகளை எந்த காரணம் கொண்டும் அது காய்ந்த நிலையில் இருந்தாலும் யாருக்கும் தாரை வார்த்து கொடுக்க கூடாது என்று நமது உயர் நீதிமன்றமும் சரி உச்ச நீதிமன்றமும் வலியுறுத்தி சொல்லி வருகின்றன.

அப்படியிருக்க பொதுப்பணித்துறையின் வசம் இருக்கும் இந்த கால்வாயானது ஆக்கிரமிப்பாளர்களின் பிடியில் உள்ளது!!

2015ல் ஒரு பெரு வெள்ளம் சென்னையில் வந்ததே நினைவிருக்கிறதா? அப்போது ஒரு ரிட் மனு சென்னை உயர் நீதியான்றத்தில் பொது நல வழக்காக பதியப்பட்டு, ' இந்த அசம்பாவிதத்துக்கு யார் காரணம்/? என்று ஒரு ஓய்வு பெற்ற உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியை கொண்டு உயர் மட்ட குழு ஒன்று அமைக்கப்பட்டு விசாரித்து குறைகளை சரி செய்ய வேண்டும் என்று ராஜீவ் ராய் என்பவரால் போடப்பட்டது. அப்போது இந்த கால்வாயின் கரையில் இருந்த 408 ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் அகற்றப்பட்டு மற்ற சுமார் முன்னூறு ஆக்கிரமிப்புதார்களின் ஏக எதிர்ப்பின் காரணமாக இடையில் நிறுத்தப்பட்டது. அப்படி அகற்றியும். கால்வாயின் முகப்பு பகுதியி]லிருந்து வெறும் நாற்பது அடிகள் மட்டுமே கிடைக் கின்றன என்றும் இப்போதைய ஆக்கிரமிப்புகளையும் அகற்றினால் மட்டுமே அதன் முழு விஸ்தீரணம் கிடைக்கும் என்கிறது இந்த ஆக்கிரம்மிப்புகளை அகற்றும் பொதுப் பணித்துறை.

ஆனால் 'சேரி' என்று அரசு உத்தரவு இருக்கும் போது, அங்குள்ள சேரிவாசிகளை குடிசைப்பகுதி மாற்று வாரிய சட்டபப் பிரிவு 11 படி அறிவிப்பானை கொடுத்து தானே அகற்ற வேண்டும் என்றால் அதற்கும் ஒரு பதில் வைத்துள்ளது அரசு தரப்பு.

அரசு ஆணை அப்படி போடப்பட்டாலும், இதுநாள் வரை பொதுப்பணி துறை, அந்த நிலத்தை குடிசை பகுதி மாற்று வாரியத்திடம் ஒப்படைக்கவில்லை. அப்படியிருக்கும் போது, அந்த சட்டம் இவர்களுக்கு எந்த விதத்திலும் உதவாது" என்கின்றனர். ஆனால் அரசு தானே அதை சேரி என்று ஆணை பிறப்பித்தது. பிறகு அந்த சட்டப் பிரிவின்படி தானே அது நடக்க வேண்டும் என்ற கேள்வி எழலாம்…..

, பொது இடத்தில் உள்ள நீர் நிலையை சேரி என்று அரசு உத்தரவு பிறப்பிக்க முடியாது என்று உயர் நீதிமன்றத்தின் முழு பெஞ்ச், டி. கே. சண்முகம் எதிர் தமிழக அரசு வழக்கில் (2015) 5 LW 397 (FB), நீர் நிலைகள், யாருக்கும் மாற்ற முடியாதது யாராலும் மாற்ற முடியாதது என்ற தீர்ப்பை சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

மேலும் ஒரு பகுதியை சேரி என்று அறிவிப்பதே அதில் அடிப்படை வசதியை கொண்டு வந்து மேம்படுத்த முடியுமா என்று முயல்வதற்கே. ஆனால் கால்வாயின் கரையில் உள்ள இந்த பகுதிக்கு அதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் இல்லை என்பதால் தான், 1973 ல் அரசு ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டாலும், அதன் பிறகு எந்த நடவடிக்கையையும் மேற்கொள்ளாமல் அது கிடப்பில் போடப்பட்டது என்று தெரிய வருகிறது. . மேலும் டவுன் நில அளவீடு பதிவேடுகளின்படி பக்கிங்காம் கால்வாய் என்ற வகைப்பாட்டில் தான் இந்த வீடுகள் வருகின்றன .இதை ஆக்கிரமிப்பு செய்தவர்களே ஒத்துக்கொண்டுள்ளனர்……

இங்கல்ல…... சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் முன்பு!!

அரசு தாங்கள் குடியிருக்கும் வீடுகளுக்கு பட்டா வழங்க வேண்டும் என்று இவர்கள்மனு செய்து விட்டு அதை பின்னர் வாபஸ் வாங்கியுள்ளனர். மேலும் இந்த அரசு ஆணையை தவிர குடிசை மாற்று வாரியம் இவர்களுக்கு அந்த இடத்தை ஒதுக்கீடு செய்ததாக எந்தவித ஆவணமும் இவர்கள் வசம் இல்லை. மேலும் இந்த இளங்கோ தெரு என்பதும் இவர்களே உருவாக்கியது தான் என்றும் அரசு அந்த தெருவை அமைக்கவில்லை என்றும் ஒத்துக்கொண்டுள்ளனர். அதனால் தான் உயர் நீதிமன்றம் கூட இவர்களில் நூற்றுக்கனக்கானோர் உயர் நீதிமன்றத்தை அணுகிய போது, இந்த அரசு ஆணையை வைத்துக் கொண்டு, பொது நிலத்தில் அதிலும் நீர் நிலையில் எந்த உரிமையும் கொண்டாட முடியாது என்றும் இந்த அரசு ஆணையினால் மட்டுமே, இவர்கள் மீது அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கக் கூடாது என்ற மாற்றமுடியாத உரிமை ஏதும் கிடைத்து விடவில்லை என்றும் தெளிவு படுத்தியது

மேலும் .Sarvepalli Ramaiah (Died) vs. The District Collector [Civil Appeal No.7461 of 2009] decided on 14.03.2019, என்ற வழக்கில் கூட, நீர்நிலைகள் பாதுகாக்க, புனரமைக்க சொன்னதோடு அல்லாமல், காய்ந்த நிலைக்கு போனாலும், அவற்றை யாருக்கும் மாற்றம் செய்து கொடுக்கக் கூடாது என்று உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது. .

நீர்நிலைகளை எந்த விதத்திலும் யாரும் ஆக்கிரமிப்பு செய்யக் கூடாது, அதை அரசும் அனுமதிக்க கூடாது என்று சொன்ன தீர்ப்புகளில் சில…. (1) Susetha vs. State of Tamil Nadu, reported in (2006) 6 SCC 543; (2) M.C.Mehta (Badkhal and Surajkund Lakes Matter) vs. Union of India, reported in (1997) 3 SCC 715 and (3) Intellectuals Forum v. State of Andhra Pradesh, reported in (2006) 3 SCC 549.”

நமது உயர் நீதின்றம் கூட, , நிலப்பத்திரம் பதிவு செய்ய வருபவர்களிடம், "இந்த நிலம், நீர் நிலை வகைப்பாட்டில் வரவில்லை" என்ற உறுதியை பத்திர பதிவு அலுவலகங்கள் பெற வேண்டும் என்றும் அதே போல நீர்நிலைகள் பட்டியலை ஒவ்வொரு மாவட்ட நிர்வாகமும் டான்ஜெட்கோ விற்கு அனுப்ப, அது அங்கு வீடு கட்டி மின்வசதி கோருபவருக்கு அனுமதி அளிக்க கூடாது என்கின்றது.

இந்த விவகாரத்தில் கூட, உயர் நீதிமன்றம் கொடுத்த கால கெடுவிற்கு பிறகும் காலி செய்யாதவர்களின் வீடுகளில் மின் இனைப்பு துண்டிக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த நிலை தான் இன்றைய தேதி வரையில் நிலவுகிறது. இப்படி ஒவ்வொரு அடியாக தான் அரசு நடவடிக்கை எடுத்துள்ளது என்பதும், இவர்கள் சொல்வது போல திடீரேன ஒரு நாளில் இந்த ஆக்கிரமிப்பு நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்பதும் தெரிகிறது.

'தனி நபர் தொடர்ந்த பொது நல வழக்கில் போடப்பட்ட உத்தரவுக்கு இவ்வளவு மரியாதை செய்கின்றனர் அதிகாரிகள்; என்று ஒரு குற்றச்சாட்டும் உள்ளது. உண்மையில் 2008 ல் முதன் முதலில் போடப்பட்டது பொது நல வழக்கு அல்ல. ஆனால் அதில் கோரப்பட்ட பரிகாரம், பொது நலன் சம்பந்தப்பட்டது என்பதால் அவ்வாறு மாற்றப்பட்டது. அதன்பிறகு உயர்நீதிமன்றம் போட்ட தீர்ப்பை எதிர்த்து அவர்கள் உச்ச நீதிமன்றம் போயினர். 2011 ல் இந்த எஸ்.எல்.பி யில் உச்ச நீதிமன்றமும் உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை உறுதி செய்தது இதற்கிடையே அரசு தரப்பில் உயர் நீதிமன்ற தீர்ப்பை அமுல்படுத்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டன. சென்னை மாநகராட்சியிடமிருந்து மாவட்ட ஆட்சியருக்கு ஆக்கிரமிப்புகளை அப்புறப் படுத்த சொல்லி கடிதம் அனுப்பப்பட்டது.

தொடர்ந்து நடவடிக்கை தாமதம் ஆகவும் , உச்ச நீதிமன்ற உத்தரவு அமுலபடுத்தவில்லை என்று நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு போடப்பட்டது. இன்னொன்று… 11.02.2011 லேயே உச்ச நீதிமன்றம், உடனடியாக இந்த ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றவேண்டும் என்று சொல்லியுள்ளது. அதுவே இறுதி நிலை என்னும்போது, அதன் பிறகு வெவவேறு காரணங்களை சொல்லி மனுக்கள் போடப்பட்டு காலம் தாழ்த்தப்பட்டு வந்தன. இதற்கிடையே சென்னையில் பெரு வெள்ளம் வந்து, நிறைய பேரின் உயிரை பறிக்க, உயர்நீதிமன்றத்தின் கோபத்தை தாங்க முடியாமலும், உச்ச நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கிற்கு இணங்கியும், 408 ஆக்கிரமிப்புகள் அகற்றப்பட்டன.

ஆனாலும் கடுமையாக எதிர்த்த மற்றவர்கள் உயர்நீதிமன்றத்தில் 2018ல் வழக்கு தொடுக்கின்றனர். அதில் உச்ச நீதிமன்றம் இட்ட உத்தரவையும் மறைக்கின்றனர். பல சங்கதிகள் உயர் நீதிமன்றத்தில் போடப்பட்ட மனுவில் இடம்பெறவில்லை. இருந்தாலும், உயர் நீதிமன்றம், பெருந்தன்மையோடு அதை மன்னித்து, மனுதாரர்கள் ஆக்கிரப்பாளர்கள் என்பது முடிவாகியுள்ளதால், அவர்கள் இங்கு தொடர்ந்து தங்க வசிக்க முடியாது. என்றும் இந்த தீர்ப்பு கொடுக்கப்பட்ட ஒரு மாத காலத்திற்குள் குடிசை பகுதிமாற்று வாரியம் கொடுக்கும் மாற்று இடத்தை வாங்கி கொண்டு பள்ளிப் படிப்பு படிக்கும் அவர்கள் குழந்தைகள் சிரமப்படாமல் இருக்க, 2018 சூன் 15 க்குள் அங்கு குடி செல்லவேண்டும் என்றது /https://indiankanoon.org/doc/191133807/

ஆனால் அதை எதிர்த்து உச்ச நீதிமன்றம் சென்றனர். அவர்களும் இந்த தீர்ப்பை உறுதி செய்தனர்.. அதே வேளையில், தாங்கள் ஆக் கிரப்பாளர்கள் அல்ல என்ற இவர்கள் வாதத்தை உயர்நீதிமன்றத்தில் கொண்டு முன் வைக்க அனுமதி அளித்தது. திரும்பவும் 2019ல் உயர்நீதிமன்றத்தில் முந்தைய தீர்ப்பை மறுபரிசீலனை செய்ய கோரி ரிட்\ மனு. அதில் தான் நீதியரசர்கள் வேணுகோபால் அவர்களும் நீதியரசர் வைத்தியநாதன் அவர்களும், மேலும் இந்த கால அளவை 10.06.2019 வரை நீடித்து தீர்ப்பு அளிக்\கின்றனர். https://indiankanoon.org/doc/15274525/

இந்த காலக் கெவிற்குள் ஒத்துழைக்காத ஆக்கிரப்மிப்பாளர்களின் வீட்டை இடித்துக்கொள்ள அரசுக்கு அனுமதி வழங்கப்படுகிறது. அதற்கு போதிய போலிஸ் பாதுகாப்பு வழங்க சொல்லி உத்தரவும் வருகிறது. போன வருடம் சுமார் முந்நூறு பேர்களை அகற்றி மாற்று இடம் கொடுக்கப்பட்டதாக அரசு தரப்பில் சொல்கின்றனர்.

பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் நீர்நிலை முழுவதையும் தேசிய நீர்வழிப் பாதையாக (காக்கிநாடா-புதுச்சேரி கால்வாய்கள் மற்றும் களுவேலி குளம், பத்ராசலம் ராஜமுந்திரி நீட்சி, கோதாவரி நதி மற்றும் வஜீராபாத் விஜயவாடா நீட்சி ஆகியவை தேசிய நீர்வழிப் பாதையாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது என்கின்றனர்.. தேசிய நீர்வழிச் சட்டம், 2016 வந்தபிறகு, கிருஷ்ணா நதி) சட்டம், 2008, ரத்து செய்யப்பட்டது, ஆனால் உள்நாட்டு நீர்வழிச் பாதையின் நோக்கத்திற்காக முழு பக்கிங்ஹாம் கால்வாயும் தொடர்ந்து தேசியமயமாக்கப்பட்டது. எனவே, பக்கிங்ஹாம் கால்வாய் கரையில் உள்ள அங்கீகாரமற்ற கட்டுமானங்கள் அல்லது ஆக்கிரமிப்புகளை முறைப்படுத்த மாநில அரசுக்கு அதிகாரம் இல்லை எனப்படுகிறது..

மத்திய நீர் ஆணையத்தின் வெள்ள முன்னறிவிப்பு நிலையம் 14 அமைக்க முன்மொழியப்பட்டது. ஆனால் தமிழகத்தில் ஒன்று கூட இல்லை, மேலும் வெள்ளஅபாயம் ஏற்ப்படும் போது, அதை தடுப்பதற்கான போதிய நீண்ட கால திட்டங்கள் ஏதும் நம் கைவசம் இல்லை.

நீர்நிலைகளை பாதுகாக்கவும், சுற்றுச்சூழலைப் மேம்படுத்தவும் உதவும் நோக்கில் தமிழ்நாடு தொட்டிகள் பாதுகாப்பு மற்றும் ஆக்கிரமிப்பு அகற்றுதல் சட்டம், 2007 ஐ அரசு இயற்றியுள்ளது. இந்தச் சட்டத்தின் நோக்கமே, தமிழ்நாட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு நீர்த்தேக்கத்தின் சரியான எல்லையைக் கண்டறிவதும், அந்தச் சட்டத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நடைமுறையின்படி, ஆக்கிரமிப்புகளைக் கண்டறிவதும் அகற்றுவதற்கானதும் ஆகும். .. துரதிர்ஷ்டவசமாக, மேற்குறிப்பிட்ட அரசு ஆணைகளை நிறைவேற்றுவதன் மூலம், நீர்நிலைகளை ஆக்கிரமிப்பவர்களை அரசு தீவிரமாக ஊக்குவிக்கிறது மேலும் சட்டவிரோதமான செயல்களில் ஈடுபடுவதற்கும் அவர்களின் உடைமைகளை முறைப்படுத்தவும் முனைகிறது என்று தான் சொல்லவேண்டும்.

மாற்று இடம் கண்டறிந்து ஆக்கிரப்பாளர்களை அங்கு குடியேற்றுவது என்பது அரசின் கடமை அதை செய்யாமல், நீர்நிலை ஆக்கிரப் புகளை களைவதை காலம் தாழ்த்த கூடாது என்ற நமது உயர் நீதிமன்றத்தின் கெடுபிடியான தீர்ப்பின் அடிப்படையிலேயே, தற்போதும் ஆக்கிரமிப்பு அகற்றம் நடக்கிறது. நாட்டில் நிலவும் சூழலையும் வழக்கின் தன்மையையும் நன்கு அறிந்த முன்னாள் துணை முதல்வரும் உச்ச நீதிமன்ற உயர் நீதிமன்ற தீர்ப்பின் அடிப் படையிலேயே இந்த ஆக்கிரமிப்புகள் அகற்றம் நடைபெறுகின்றன என்பதை நன்கு அறிந்தும் மாற்று கருத்து சொல்லியிருப்பது. துரதிர்ஷ்டமானது என்று தான் சொல்லவேண்டும்

அரசுக்கு மட்டுமா நீர்நிலைகளை காப்பாற்றும் கடமை உள்ளது.? நமக்கும் தான்.

காடுகள், ஏரிகள், ஆறுகள், வனவிலங்குகள் உள்ளிட்ட தேசியச் சூழலைப் பாதுகாப்பதும் மேம்படுத்துவதும், உயிரினங்களிடம் கருணை காட்டுவதும் இந்தியாவின் ஒவ்வொரு குடிமகனின் கடமையாக இருக்க வேண்டும் என்று இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 51-ஏ அறிவுறுத்துகிறது. மேலும் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 14-வது 19 மற்றும் 21 பிரிவு பாராளுமன்றம் மற்றும் மாநில சட்டமன்றங்களால் இயற்றப்பட்ட பல்வேறு சட்டங்கள்,உட்பட அரசியலமைப்பு சட்டத்தால் உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்டுள்ள அடிப்படை உரிமைகளின் நோக்கத்தைப் மனதில் கொள்ள வேண்டும்.

தற்போது நமது தமிழக முதல்வர், ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு மந்தைவெளி, மயிலாப்பூர் பகுதியின் , தற்போது கட்டப்பட்டு வரும் அரசு குடியிருப்பில் வீடு வழங்கப்படும் என்றும் சொல்லியிருப்பது நல்ல செய்தி தானே !

அது சரி …….அசையா பொருளை மட்டும் தான் ஆக்கிரமிப்பு செய்ய முடியுமா?

அப்படியானால், தனக்கு சொந்தமான மனைவியை/கணவனை ஆக்கிரமிப்பு செய்வது ??

https://m.youtube.com/channel/UCVWEar2R5mwMTP7YBlbRL3Q

https://www.youtube.com/watch?v=a9UMpqZbr6I

வெளிநாட்டு மருத்துவ பட்டதாரிகளுக்கு உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு வரமா? சாபமா?

மனைவியை விவாகரத்து செய்தால் ஒரு பைசா கூட ஜீவனாம்சம் தர தேவையில்லை என்றால் தமிழ்நாட்டில் விவாகரத்து வழக்குகள் ஒரே நாளில் ஒரு கோடி தொடும் அல்லவா?

 மனைவியை விவாகரத்து செய்தால் ஒரு பைசா கூட ஜீவனாம்சம் தர தேவையில்லை எனபது இப்போதும் சட்டத்தில் இருக்கிறது. என்ன...அதற்க்கு தேவையான ஆதாரங்களை நீதிமன்றத்தில் நிரூபிப்பது.

1.  மனைவி திருமண உறவை தாண்டிய உறவில் உள்ளார் என்று  அவள் கள்ளத்தொடர்பு  கொள்வது குற்றம் அல்ல என்று உச்சநீதிமன்றம்  தீர்ப்பு வழங்கியபோத்து, பொங்கி எழுந்த ஆண் குலம், அதற்க்கு முன்னர் தாங்கள் அதை அனுபவித்து வருவதை வசதியாக மறந்து போனார்கள்!!  ஆனாலும் ஒன்று  அந்த காலத்திலிருந்து ஒரு ஆணை இகழ்வாக பேச வேண்டும் என்றால் அவன்  வீட்டில் உள்ள பெண்ணின் ஒழுக்கத்தை தான் தரக்குறைவாக பேசுவது இன்றும் நடக்கிறது. திருமண உறவில் விரிசல் தொடங்கும் பொத்து ஆண் உபயோகப்படுத்தும் முதல் அஸ்திரமே இது தான்.... பெரும்பான்மையான பெண்கள் இந்த அடியிலேயே 'விழுந்து'விடுவார்கள்!1 இன்னொன்றும் கூட..இந்த திருமணத்திற்கு வெளியேயான இந்த உறவை நிரூபிப்பதும் சற்று கடினம்...
2. தன் வருமானத்தை விட மனைவி அதிகம் சம்பாதிக்கிறாள் என்னும்போது 
3. வாழ்க்கை துன்னை இன்னொரு திருமணம் செய்தது கொள்ளும் போது.
4. ஜீவனாமச  உத்தரவு போட்ட பின்பு ஏற்பட்ட சூழ்நிலை மாற்றத்தால், அதாவது வேலையை இழப்பது, நொடித்து போவத்து போன்ற நிலையில், அதனை தெரிவித்து நீதிமன்றத்தில் உத்தரவில் மாற்றம் கோரலாம். அடகே போல மனைவியும், இந்த நிரந்தர வாழ்க்கை  பராமரிப்பு தொகை உத்தரவு போட்டபின்பு, கணவரின் ஊதியத்தில் உயர்வு ஏற்பட்டால், தனக்கு உள்ள பரமாரிப்பு சிக்கலை விவரித்து, ஏற்கனவே நிர்ணயத்த தொகையை உயர்த்த கோரலாம்.
5. 
   
6. ஒரு மனைவி மற்றவரை விட அதிகமாக சம்பாதிக்கும் போது, ​​அதிக வருமானம் ஈட்டும் மனைவி மற்றவருக்கு நிதிப் பொறுப்பாக இருப்பார்.உதாரணமாக, அவள் வாழ்வதற்கு மட்டுமே போதுமான பணம் சம்பாதிப்பாள், ஆனால் திருமணத்தின் போது சிறந்த வாழ்க்கை முறையை வழிநடத்துகிறாள் என்றால், அந்த வாழ்க்கைத் தரத்தை பராமரிப்பதற்காக அவளுடைய சம்பாதிப்பிற்கு கூடுதலாக பணம் செலுத்துமாறு கணவனை நீதிமன்றம் கேட்கலாம்.
7.  ஜீவனாம்சத் தொகையைப் பெறும் முன்னாள் மனைவி மறுமணம் செய்து கொள்ளவில்லை என்றால், அவர்கள் இறக்கும் வரை அல்லது பணம் செலுத்தும் மனைவி மறையும் வரை கொடுப்பனவுகள் தொடரும். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பணம் செலுத்துபவர் அவர்களின் இயற்கையான வாழ்நாள் முழுவதும் செலுத்த முடியும். பணம் பெறுபவர் அவர்கள் திருமணம் செய்து கொள்ளாத குறிப்பிடத்தக்க மற்றவருடன் வாழ்ந்தாலும், அவர்கள் தொடர்ந்து பணம் பெறலாம். இது அதிகமாக நடக்கும் ஒன்று.குறிப்பாக அந்த ஊனம் முன்னாள் மனைவி வேலையிலிருந்து பணம் பெறுவதைத் தடுக்கிறது அல்லது வேலை செய்யும் திறன் குறைவாக இருந்தால்.

இந்தியாவில் உள்ள பல்வேறு தரப்பட்ட மக்களின் மதத்திர்கேற்ப அவர்களின் சட்டங்களும் மாறுகின்றன

எப்போதும் கணவர் மட்டுமே நிரந்தர வாழ்க்கை படி கொடுக்க வேண்டுமா?

பொதுவாக, கணவன் தன் மனைவியை அவள் வாழ்நாள் வரை பராமரிக்க வேண்டும் என்றாலும் இந்து திருமண சட்டத்தின் படி, கணவனோ மனைவியோயருவரில் யார் வேண்டுமானாலும், தன்னை தானே பாதுகாத்து கொள்ள இயலா

சமீபத்தில் பாக்யஸ்ரீ v ஜகதீஷ் மேற்கோள் : 2022 லைவ் லா (போம்) 112 என்ற வழக்கில் , கணவர் தன மனைவி மாதம் பதினைதாயிரம் ரூஒபாய் ஜீவனாம்சம் தரவேண்டும் என்று இந்த சட்டபிரிவின் கீச்ழ் வழக்கு தொடர்ந்தார். தன மனைவி கலூரி பெராரிசிரியராக இருப்பாதாக சினார். கணவருக்கு ஒரு மளிகை கடை வைத்திரோதாகவும், ஆட்டோ வைத்து இதன் மூலம் வருமானம் ஈடுவதாக மனைவி தரப்பில் சொல்லப்பட்டாலும், இதை நீதிமன்றம் ஏற்கவில்லை. இத்தனைக்கும் விவாகரத்து பெறப்பட்ட்ட 23 வருடங்கள் கழித்து இந்த மனுவை தைகள் செய்தார்.

த பொது, மற்றவரிடம் இருந்து இந்த தொகையை கோரி பெறலாம்..இதுவே இருவரும் மனமொத்து விவாகரத்தி கோரும்போது, இருவருக்கும் இடையில் ஏற்படும் ஒப்பந்தப்படி யாருக்கு யார் கொடுப்பது என்பது தீர்மானிக்கப்படும். 

இதுவே இரண்டு தரப்பும் எதிர்த்து வழக்கு நடத்தும்போது, நீதிமன்றம் இந்த தொகையை முடிவு செய்யும். 

அப்போது என்னவெல்லாம் கணக்கில் கொள்ளும் தெரியுமா? 

1. கணவரின் நிலை அவரது வருமானம், அவரது சொத்துக்கள் மற்றும் அவரது வாழ்க்கை முறை
2. மனைவியின் நியாயமான தேவைகள்\
3.  நீதிமன்றம் கணவரின் நிலை மட்டுமல்ல, மனைவியின் நிலை மற்றும் சூழ்நிலையையும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளும். மனைவி வேலை செய்து நல்ல சம்பளம் வாங்கும் பட்சத்தில், நீதிமன்றம் அதை கணவரின் வருமானத்துடன் கருத்தில் கொண்டு, வழக்கின் சூழ்நிலைகளின் அடிப்படையில் மனைவிக்கு ஜீவனாம்சம்  வழங்க வேண்டுமா என்பதை முடிவு செய்யும்.  
4. 
   

ஆனால்.....சிறப்பு திருமண சட்டம் .  1954 படி மனைவி மட்டுமே இத கோரி பெறலாம்.\\ 

இதுவே ஜீவனாம்சம் சரியான நேரத்தில் வழங்கப்படாவிட்டால் என்ன நடக்கும்?நீதிமன்றம் உத்தரவை நிறைவேற்றியதும், துணை வாழ்க்கைத் துணைக்கு ஜீவனாம்சம் கொடுக்கப்பட வேண்டும். சரியான நேரத்தில் பணம் செலுத்தப்படாவிட்டால், விளைவுகள் உள்ளன; தண்டனைகள் போன்ற மனைவிக்கு எதிராக நீதிமன்றம் மேற்கொண்டு நடவடிக்கை எடுக்கலாம்

எனது தந்தை சொத்தின் மீது நான் எனக்கு (பணம் கட்டியவர்) உரிமை உள்ளதா? என் தந்தை வாங்கிய அடமான விட்டு கடன் கூட்டு வட்டி மற்றும் அசல் என முழு கடனையும் என் சுய சம்பாத்தியம் முலம் அடைத்து அடமான கடன் பத்திரத்தை மீட்டேன்

 https://www.youtube.com/channel/UCVWEar2R5mwMTP7YBlbRL3Q                   நண்பர்களுக்கு  வணக்கம். 

பெரும்பான்மையான நபர்களின் மனதில் உள்ளது  தான் இந்த கேள்வி.  ஆனால்  இது பற்றி கேட்டால் எங்கே நம்மை தவறாக நினைத்து விடுவார்களோ, சொத்திற்கு ஆசைப்படுகிறான் என்ற பேர்  கெட்டு விடுமோ என்று  கேட்காமலும், உள்ளுக்குள்ளே இந்த கேள்வி மனதை அரித்துக் கொண்டும் இருக்கும்.

நம் கூட பிறந்தவர் சிலர் இருப்பார்கள்.  ஆனால் நாம் மட்டுமே அப்பாவின் கடனை அடைத்து, வீட்டை கடனிலிருந்து மீட்டிருப்போம். இதற்கு உரிய முன்னுரிமை,  வீட்டின் சொத்து உரிமை மாறும்போது, கிடைக் குமா ? என்ற கேள்வி உள்ளுக்குள் இருக்கும்.  அப்படி கிடைக்காமல் போனால்.... என்ன செய்வது? நீதிமன்றத்திற்கு போகலாமா என்ற தடுமாற்றம் இருக்கும்....

அதுவும்  பரம்பரை சொத்து என்றாலாவது பரவாயில்லை உறுதியாக நம் பங்கு கிடைக்கும், ஆனால் அப்பாவின் சுய சம்பாத்தியத்தில் வாங்கிய சொத்து என்றால்... அதை அவர் விருப்பம் போல யாருக்கு வேண்டுமானாலும் எழுதி வைக்கலாம். என்று சட்டம் சொல்லும் போது ...!!

இதே போன்று, எனக்கு தெரிந்தவர் வீட்டில் நடந்தை சொல்கிறேன். 

அந்த குடும்பத்தின் வருமானம் ஈட்டக்கூடிய ஒரே நபரான அந்த குடும்பத்  தலைவர்   இறந்து விடுகிறார்.  பிள்ளைகள் எல்லாம் பள்ளிப் பருவத்தில் தான் உள்ளனர். இருக்கும் ஆண் பிள்ளைகளில் மூத்தவன் உயர்நிலைப்பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருக்கிறான். அடுத்து என்ன செய்ய...?  அவன் படிப்பு நிறுத்தப் படுகிறது.... அப்பா பார்த்துக் கொண்டிருந்த  கடையை இவன் பார்த்துக்கொள்ள ஆரம்பிக்கிறான். வீடு ஓட்டு வீடு என்றாலும் சொந்த வீடு.  வாடகை பிரச்சினை இல்லை.  ஏதோ வாழ்க்கை வண்டி மெதுவாக அசைந்து நகர ஆரம்பிக்க, , இவனும் கடையை நன்றாக நடத்த ஆரம்பித்து, அதில் வரும் இலாபத்துடன் வீட்டின் பேரில் கடனும் வாங்கி,  இரண்டு மாடி வீடாக கட்டுகிறான். அடுத்து திருமணம் ....ஒவ்வொருவருக்காக நடக்க ஆரம்பிக்க. வீட்டின் உரிமை பிரச்சினை தலை எடுக்கிறது. 

வீட்டின் தற்போதைய நிலைக்கு மூத்தவன் காரணம் என்றாலும், அப்பாவின் கடையால தானே அந்த பணமே வந்தது, அதனால் அதிகபட்ச உரிமை எடுத்துக்  கொள்ள முடியாது, எல்லோருக்கும் சம பங்கு தான் என்கிறார்கள் மற்றவர்கள்...

இவன் நினைத்தால்,  இதை பெரும் பிரச்சினை ஆக்கி, சண்டை யிட்டு, அதிக பங்கு கேட்டு கோர்டுக்கு மற்றவர்களையும் இழுத்து, வருடக்கணக்கில் இழுத்தடித்து இருக்கலாம்.  அதற்கு மாறாக அவன் எல்லாவற்றிற்கும் ஒத்துக் கொண்டான். மூத்த  ஆண் பிள்ளையாக, தன்  கடமையைத் தான் செய்தேன் என்றான்.   தனக்கு கொடுத்த பங்கை வாங்கிக் கொண்டு, தனியே வீடு வாங்கி  தன் குடித்தனத்தை தொடர்ந்தான்.  சட்டத்தின் பார்வையில் இது தான் நடக்கும்.  ஆனால் தர்மம் என்று ஒன்றுள்ளதே...அதன் பார்வையில், அவன் பிள்ளைகள் இன்று நன்றாக படித்து, பெரிய உத்தியோகத்தில் உள்ளனர். மற்றவர்களின் குடும்பம் பற்றி ..........ஒன்றும்  சொல்ல வேண்டாம்.

இதை எதற்கு இங்கு சொல்கிறேன் என்றால், சிலவற்றிற்கு கணக்கு பார்க்கக்  கூடாது.."உழவன் கணக்கு பார்த்தால் உழக்கு கூட மிஞ்சாது"  என்பார்கள் அதைத்  தான் இங்கு நான் சொல்ல வருவது.  பெற்ற தாய், தந்தை, எந்த குழந்தைக்கும் குறைவில்லாமல் பராமரிப்பது அவர்கள் கடமை என்றால், 

மகன்தந்தைக்கு ஆற்றும் உதவி இவன்தந்தை

என்நோற்றான் கொல்எனும் சொல்" என்னும்  குறள் நி னைவிற்கு வருகிறதா? 

தந்தையின் கடமை என்று வரும் போதே மகனுக்கும் ஒரு கடமை ஏற்படுகிறது தானே...மற்ற பிள்ளைகள் தங்கள் கடமையை செய்தார்களா என்ற கேள்வி வேண்டாம். நாம் சரியாக நம் கடமையை செய்தோமா?  அப்பா வாங்கிய கடனை பிள்ளை அடை ப்பது அவன் கடன் தானே? அப்பா நம்மை வளர்ப் பதற்கு ஆன செலவை நம்மிடம் எதிர்பார்த்தாரா? இல்லையே ..... அது போலத்  தான் இதுவும்....

 "இது எப்படி சரியாகும்," கடனை அடைக்க உதவாத மற்ற பிள்ளைகளும் கடனை அடைத்த நானும் ஒரே பங்கு தான்  பெற வேண்டுமா?   எனக்கு கூட எழுதி வைக்காமல் வேறு ஒரு பிள்ளைக்கு அப்பா எழுதி வைத்தால் என்ன செய்வது| ? செலவு செய்த பணத்திற்கு கூட கொஞ்சம் கொத்தில் பங்கு  கிடைப்பது தானே நியாயம்? எ ன்று கேட்கலாம்.  ஆனால்  நீதி தேவதை கண்ணை மூடிக்  கொண்டிருக்கிறாள் தானே?  . அவளுக்கு நீங்கள் செலவு செய்தது தெரியாது.    பரம்பரை சொத்து என்றால், அனைத்து பிள்ளைகளுக்கும் சம உரிமை என்பதும்  சுய சம்பாத்திய சொத்து என்றால் அப்பா அவருக்கு பிடித்த யாருக்கு வேண்டுமானாலும் எழுதலாம் என்பது மட்டும்  தான் தெரியும்.  வேண்டுமானால் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு போட்டு , அந்த சொத்திற்காக நாம் செலவு செய்ததை காட்டி , கூட கொஞ்சம் பங்கு கேட்கலாம் தான்,,,அல்லது மொத்த சொத்தும்  நமக்கே சொந்தம் என்று வழக்கு போட்டு வாதாடலாம் தான். ..நீதி தேவதை அதையெல்லாம் குறித்து கொள்வாள்...அதற்கேற்ப தன நிலைப் பாட்டை  மாற்றி தீர்ப்பு  சொல்லலாம் தான் ...

ஆனால் ...நம் நாட்டின் தலை நீதிமன்றமான மாண்புமிகு உச்ச நீதிமன்றத்தின் கொள்கை என்ன தெரியுமா??

யதோ தர்மஸ்ததோ ஜயா

"எங்கு தர்மம் இருக்கறதோ அங்கு ஜெயம் (வெற்றி) உண்டு".

உச்ச நீதிமன்றத்தின் நோக்கமே இது வென்றால் நீதி வழங்குவது இல்லையா என்ற கேள்வி வரலாம்.  நீதி எண்பது சூழ்நிலைக்கேற்ப மாறக்  கூடியது.  கொலை செய்வது குற்றம் என்றால் அதை தன்  தற்காப்புக்காக செய்தால் அது குற்றம் அல்ல என்கிறது சட்டப்  புத்தகம்.  ஆனால் தர்மம் என்பது என்றும் நிலைத்தது. அதனால் தான் ,  நீதியின் வழியில் சென்று தர்மத்தை அடைவதே நீதிமன்றங்களின் தலையாய பணி  எனப்படுகிறது.   அதன் அடிப்படையில்சொத்து உரிமையை அப்பா மாற்றி எழுதும்போது,  நமக்கு வேண்டுமானால்,  நாம் செலவு செய்த பணம் நமக்கு கிடைக்காமல் போகலாம்.  ஆனால் அதை அமைதியுடன் ஏற்றுக் கொண்டால், தர்மம் தலை காக்கும்.  நம் குடும்பத்தின் தலையும் நிமிரும்.. இது அனுபவ பூர்வமாக நான் கண்டுணர்ந்த  உண்மை. 

எல்லாவற்றிற்கும் நீதிமன்றத்தின்  கதவை தட்டி, நம் கைப் பொருளையும் நேரத்தையும் வீணாக்கி,மனம் நொந்து அலைக்கழிக்கப் படுவதை விட,  மாறக்கூடியது எது,  மாறாதது எது ,இரண்டிற்கும்  உள்ள வித்யாசம் என்ன என்பதையும் உணர்ந்து செயல் படுவது தான் விவேகம் உள்ளவரின் வழி. 

நாமும் அந்த வழியை சார்ந்தவர்கள் தானே?